Veurbeej.

Refrein: Veurbeej - veurbeej, d’n oorlog is veurbeej!
De rame aop! De vlagge oet! Weej zien goddank weer vreej
Die dónk’re oorlogswolk verdween
die ôs hert zoë haet bezwaord
en ôs Oranje-zôn weer scheen
de loch waas opgeklaord.
Veurbeej - veurbeej - d’n oorlog is veurbeej!
Veurbeej - veurbeej - weej zien weer vreej!

‘t Waas in negentiënfiërtig ‘s morges vruúg d’n tiende Mei.
Toen kwaam dae schrik van euver de päöl dao baove van de hei.
Vanaaf det oor toen ‘t oorlogmônster brutaal ôs euverveel.
Bleef vief jaor langk ein bange smert in eders hert en zeel.
Wie zwaor waas die vernedering, gen baas in eige hoes.
Dit vredig volk geplaog, bedreig, geknech mit iezere voes.
Maar noow, maar noow, ôs gelök det is zoë groét.
Noow weej inens dan toch verlos zien oet dae zwaore noëd

Noow schrient in minnig hert nog nao ôneindig groët verdreet.
‘t Leid um wae ôs plots ôntveel verdwient zoë gauw nog neet.
Zoë minnig elderpaar of kind kreet zich de auge roëd.
Waorum haet det zoë môtte zien, det offer waas te groët.
Dae rampspood dae ‘t lot ôs brach det kan neet miër gekiërd.
God gaeve haet dae waanzin toch de minse wat geliërd.
Maar nôw, maar nôw, ‘t laeve geit weer door.
Kôm zit neet beej de puine neer op dit gelökkig oor.

Teks en Meziek: Frans Boermans/Funs van Grinsven.
Waat ennen tiëd
1980

En noow wuurd fiës gevierd.

En noow wuurd fiës gevierd.
De ganse stad versierd.
Heej wuurd gezônge en heej wuurd gedans
Noow neme weej veur leef.
Waat ôs nog euverbleef.
Al zien de slingers dan auk neet miër gans
Zit dao daen blomenbloes
In die granaatkardoes.
En dreij ein plaetje op de pattefoon.
Kôm staek de vlag maar oët.
Door die kepodde roët.
Dan kinne weej de polonais gaon doon.

Teks en Meziek: Frans Boermans/
Funs van Grinsven.
Waat ennen tiëd.
1980

I’m in Love.

Hiël ôs hoesgezin is happy
Wet geej ouk waorum det is.
Jao ik heb mich gisteraovend
Eine Yankee opgevis.
Haet ein mutske met ein klepke
En ein snörke op zien lip.
Gister kwaam hae ôs bezeuke.
En toen zông de hiële klip.

Refrein: I’m in love met de cook van de kitchen.
Boogie Woogie zoë neume weej um.
En ik wandel aan d’n erm, dan dae leuke langen derm.
En weej kauwe lekker same ôzze chewing gum.
I’m in love met de cook van de kitchen.
Tössen ôs is ‘t hielen dieke mik.
Some candy en wat cake ein ein bleekske stewed steak
Det is oet leefde en neet veur d’n bik.

Same gaon weej nao de dancing
Hoki Poki hot en swing
In ein jeepke nao de party
Of eine leuke wandeling.
Same walking in the moonlight
Hend in hendje ‘s aoves laat
Same dreame van de leefde.
En ik zoevel maar sjeklaat.

Teks en Meziek: Frans Boermans/
Silf Ruytenbeek.
Waat ennen tiëd
1980

Vrindschap.

Refrein: Bringk ‘t gelök dich vrindschap aan
Toën ‘t dan waerd te zien.
Zônder ôs hert is ‘t maar enne waan.
Kwient weg beej valse schién.

Of me lach of kriet of zingk.
Waore vrindschap dich altied umringk.
Wie ‘t leech eeder daag schient opnie
Geit de vrindschap auk trouw aan dien zie.
Hölp en troës as ‘t laeve toesleit.
Want de wets det hae naeve dich steit.
Hand en hert zien tot steun gaer bereid.
Det is de kloe wao de vrindschap um dreijt.

Teks en Meziek: Funs van Grinsven/
Harrie Verhagen.
Waat ennen tiëd
1980

Maar ‘t hoofde neet.

Veur tiën jaor truuk zien weej getrouwd.
En weej ware vuël van plan.
Weej hadde gaer ein hoes gebouwd.
En dao liërste spare van.
Want waat d’r op ôs bukske stônd.
Det waas nog gaar neet gek.
Toen zagte weej de zaak is rônd.
Weej gaon nao d’n architec.

Refrein: Maar ‘t hoofde neet, ‘t hoofde neet.
‘t Kôs neet doorgaon wie ge zeet.
Ôs Jaerke had zich aangemeld.
En kiendje koste hand vol geld.

Weej hadde nao verloup van tied.
Ennen oto gaer gehad.
En nao ein jaor waas ‘t zoë wiëd.
We hadde cente zat.
Toen zien weej dan op zeuk gegaon.
En dao op zekere kiër.
Weej zoge enne moëie staon.
Dae beveel ôs miër en miër.

Refrein: Maar ‘t hoofde neet, ‘t hoofde neet.
‘t Kôs neet doorgaon wie ge zeet.
Want Wielke had zich aangemeld.
En kiendjes koste hand vol geld.

Weej hadde nog zoë vuël gewild.
Weej hadde wins nao wins,
Dae’n drang nao miër wuurd noeïts gestild.
Zoë is toch eder mins.
Weej ware gaer op reis gegaon.
Nao Mallorca as ‘t kôs.
Weej hebbe ‘t toch maar neet gedaon.
Want ‘t waas weer zoë beej ôs.

Refrein: Maar ‘t hoofde neet, ‘t hoofde neet.
Al kôs ‘t neet doorgaon wie ge zeet.
Want Mientje had zich aangemeld.
En kiendjes kôste hand vol geld.
Maar weej wille ze neet misse veur gen geld.

Teks en Meziek.
Frans Boermans.
Waat ennen tiëd.
1980

Wegeleedje.

Mientje.
Mien kiendje.
Gelök ôs gebrach.
Uigkes, twië glinstrende lichjes.
Brabbel-geluudjes.
Dien kreijende lach.
Herte-ôntreurend, zoë fien.
Mientje.
Zoë innig bemind.
Wölkskes van zörg.
Waere blieje gezichtjes.
Och blief babbel-Mientje.
Os straolende kind.
Altiéd zô’n zunneke zien!

Teks en Meziek:
Funs van Grinsven.
Waat ennen tiëd.
1980

Karresel.

Wie ik ein jungske waas
Blie rölsde in ‘t graas.
Hong ik aan moodersrok net wie ein klit.
Ze heel mich aan de hand.
Geklônke woord daen band.
Dae noow nog vas, zoë vas aan ‘t herte zit.
En Pap dae noom mich mei.
Nao ‘t fônkelend kermisgrei.
Mien hert det bônsde van ‘t groët “Joechee”
‘t Schoëns veur mich op aerd.
Op bônt gekleurde paerd.
Te dreije op dae moëie canapé.

Refrein: Dreij, dreij, dreij, dreij maar door.
Klingelinge ging de bel.
Dreij, dreij, dreij maar door.
Dreej-cent-kinder karresel.

Waat later woord daen draum.
Dae karresel, de staum.
Met serpetines kreegs ste dao kontak.
Maedjes op kopere stang.
Die waar van groët belang.
‘t Iërste aafspräökske woord zoë gemak.
Verleet ste det palies.
Dien hert waat van de wies.
Kochs enne zoorstaaf, spek en aoliebôl.
En as det köske kwaam.
Zoë in-gelökkig saam.
Det waas d’n toep dan van de kermislol.

Refrein: Dreij, dreij, dreij, dreij, fuut, fuut, fuut.
Hoors ste dan die fluit zoë schel.
Dreij, dreij, dreij, fuut, fuut, fuut.
Van de staum, de karresel.

En wie ik waas getrouwd.
Gezinke opgebouwd.
Toen trok ik met mien kinder hiël dök mei.
Eur auge straolde klaor.
Weer woord ein sprookje waor.
Met Pap en Mam te zien op kermiswei.
Ze schriewde van plezeer.
En efkes dach ik weer.
As zeej rönddreijend reepe “Hallo Pap”
de staum ‘t ollegerspel.
Kreeg stiekum kiepevel.
Ik had op heimwee efkes mich betrap.

Refrein: Dreij, dreij, dreij, dreij, maar door.
Waal veranderd is d’n tiëd.
Dreij, dreij, dreij, maar door
Vruuger-? Och, det is zoë wiëd.

Noow det ik alder bin.
‘t Laeve baeter kin.
En truuk kan kiëke op diek 60 jaor.
Nöw dank ik Slevenhiër.
Waal hônderddoezend kiër.
Want minnig dink is noow veur mich zoë klaor.
Det alles wuurd geleid.
De laeveskermis dreijt.
‘t Haet zien doel, al zuut me det söms neet.
Auge en oere aop.
Gluive guf mich haop.
De grieps de vrolikheid, sliks ‘t verdreet.

Refrein: Dreij, dreij, dreij, dreij, maar door.
Klingelinge geit die bel.
Dreij, dreij, dreij, halt dich staond.
Op dae laeveskarresel.

Teks en Meziek:
Funs van Grinsven.
Waat ennen tiëd.
1980

‘t Hemelpäörtje.

Limburgs land.
Hert verpand.
Blieheid in ôs laeve.
Wae dich kint.
Dich bemint.
Zal zien hert dich gaeve.
Heuveland in baemp en wei.
Druuegs de riekste kleier.
Limburgs land in bôs en hei.
Ieuwige verleier!

Refrein: Als ik dan veur good vertrek.
En adieu mien Limburg zegk.
Wiéflend klop ik op die deur
Piëtrus geit mich veur.
Eine wins mien schoënste haop.
“Laot det Hemelpäörtje aop”
“Laot mich” smaek ik op mien kneen.
“Altiëd Limburg zeen”!

Land det zingk
Land det bringk.
Zôn in eders woëning.
Land det straolt.
Riék ônthaolt.
gastvreje veloëning.
Al dien good dien humortroën.
Duit ‘t leid vervage.
Land vol mood.
Land wao ik woën.
Bliefs mien leefde drage.

Teks en Meziek:
Funs van Grinsven.
Waat ennen tiëd.
1980

D’n ermen tak.

Van de Venlose hemelinge.
Zien weej d’n ermem tak.
Weej zote in d’n hemel te zinge.
Toen d’r inens dao klemau woord gemak.
De Floetsmedam reep met de krant in de hand.
Zegk môt geej heej laeze det is interessant.
In Venlo dao viert de Fanfaar jubilee.
Dao môtte weej haer luuj, dao hure weej beej.

Refrein: Van je tsjiengtara, tsjiengtara boemtadiejee.
Dao môtte weej haer luuj, dao hure weej beej.

Weej zien toen Sint Pieter gaon vraoge.
Veur eine snipperdaag.
Dae zag toen det wil ik waal waoge.
Nao Venlo, allé dan det maag.
Weej raakde van bliedschap in veur en in vlam.
En repe hoera veur de Floetsmedam.
Weej hebbe ôs hemelkleid toen oetgedaon.
Um wie weej ens ware opwaeg dan te gaon.

Heej zeet geej Vrouw Buut, Sjang van Alem.
Marokko en Truuj de Vink.
Dao Handrie de Krol met dae sjaal um.
Zeip Jozef dae nao ôch wink.
Heej Jacob de Fledder, Holtskaolkeuningin.
De Floetsmedam neumde ik al in ‘t begin.
En ik Baer de Woers maak de waeg veur ôch vreej.
Op nao de Fanfaar, want dao hure weej beej.

Teks en Meziek:
Funs van Grinsven.
Waat ennen tiëd.
1980

Diploma.

Diploma, diploma, diploma, diploma.
Hoera, hoera, weej hebbe noow det waerdevolle stök.
Ôs liërtrofee, ôs kroënjuweel, ôs opperste gelök.
Diploma, ao goddelik diploma.
De striëd is noow gestreeje en weej hebbe ‘t net gehaold.
‘t Pepeerke wao de waerd van eine mins door wuurd bepaold.
Diploma, ‘t groëte axioma.
De punte op ein rieke heej te laeze.
Jaerke is ein zesje en Mientje is ein vief.
Zoë gaon weej naor de toekôms mit dae stempel op ‘t liëf.
Carriere, Carriere.
Zegk mich now maar ens waat ik wil waere.
Diploma, diploma, diploma, diploma.

Journalis of zakevrouw, computerprogrammeur.
Of dokter, bekker, lierares, belastinginspekteur.
Diploma, ‘t is allemaol diploma.
Minister of professor, direktries of lômpeman.
Maar ‘t leefs woord ik gelökkig as ‘t auk maar efkes kan.
Diploma, gelök hoof gen diploma.
De punte op ein rieke hae te laeze.
Die staon wie eine stempel op mien waeze.
Jaerke is ein zesje en Mientje is ein vief.
Carriere, Carriere.
Zegk mich now maar ens waat ik wil waere.
Diploma, diploma, diploma, diploma.

Teks en Meziek: Frans Boermans.
Jan Theele.
Waat ennen tiëd.
1980

Op kamers.

Ik môt ens met mien elders praote.
Det heb ik lang al in de zin.
Ik wil eur iërsdaags gaon verlaote.
Umdet ik noow volwasse bin.
Ik bin al zeventiën gewaore.
En altiëd thoes is niks gedaon.
Daorum wil ik eur verklaore.
Det ik noow op kamers gaon.

Refrein: Ik wil vreej zien, hielemaol vreej zien.
Wie ein veugelke det vleugels haet gekrege.
Ik wil mien laeve miër kanse gaeve.
Want ein veugelke met vleugelkes wilt vlege.
Wanniër mien Mam en Pap.
D’r auk gen snars van snap.
Det is mich glad egaal.
Ik fiks det zelf waal.
Jao, ‘t laeve det wuurd pas schoën.
As ik maar, ‘t guf neet wao, op kamers woën.

Ik kin waal neet vuuel van kaoke.
Maar det zal zoë erg neet zien.
Ein bleekske krieg ik waal aope.
En Mam die haet ein wasmesjien.
En as ik beej geval ens krank bin.
Dan steit mien mooder altiéd klaor.
Det ik auk zelfstendig zien kin.
Jao det maak ik noow ens waor.

Teks en Meziek: Frans Boermans.
Jan Theelen.
Waat ennen tiëd.
1980

De niejen tiëd.

De niejen tiëd, de niejen tiëd.
Koër:
Hoera, hoera, de niejen tiëd.
We zien verleech, bevrijd.
De niejen tiëd, de niejen tiëd
Och waat ein zaligheid.

‘t Kruuts van ozel is veurbeej.
Gen kneure as te krank bis.
Weg met ‘t wasse op de riëf.
En ein verschuëning aan ‘t liëf.
Veur ein waek die zes daag langk is.
De niejen tiëd, de niejen tiëd.

Koër
Hoera, hoera, de niejen tiëd.
Veur man en vrouw ‘nne zaegen.
Gen ore zinge in de kerk.
Gen massa’s kiendjes en vuuel werk.
D’r is ein pil veur eder pien.
En moch det neet aafdoonde zien
Dan gif ut therapeute.
Dao kan me nog zien praotje kwiet.
De niejen tiëd haet gennen tiëd.

Koër:
We motte door, we motte door.
Kom spooj dich now, verleer gen oor
Want tiëd is geld en geld det telt.
Geld met geweld, geld door geweld.

En ‘t is oet.....
Dan hebste spiët.
Dan hebste rös.
Dan res allein verlejen tiëd.

Teks en Meziek: Jeanne Alster v.d. Hor./Jan Theelen.
Reveu Waat ennen tiëd.
1980

Alternatieve.

Gôt allemaol oet de waeg.
Heej kômme weej gevaeg.
En wille ôch heejmei ein veurbeeld stelle.
Gen agressief getoét
Achter geslaote roét.
Gewoën hiel simpel vrint’lik efkes belle!

Weej zien táége ut geweld.
En taege al det geld.
Det toch maar op dezelfden haup terech kump.
Weg met det welvaartsspel.
Det zelfvoldaon geveul.
Dit is ein leed veur al dae met ôs instump!

Refrein: Weej wille alles anders.
Weej wille alles nie!
Weej wille zônder dwang zien.
En jôngk en vreej en blie!
Laeve zönder teugels.
Vlege met ôs vleugels.
Drieve op de wind!
De alde generatie.
Bezörg ôs de inflatie.
Van waat zeej waerdvol vindt!
Weej wille alles anders.
Weej wille alles nie!
Weej wille zônder dwang zien.
En jôngk en vreej en blie!

Teks en Meziek: Jeanne Alsters- v.d. Hor
Jan Theelen.
Revue Waat ennen tiëd
1980

Vruger en noow.

Sjeklien:
Waas vruger dan alles verkiërd Keto.
Waas vruger dan gaar niks good
De waereld is waal vuuel verliërd Keto.
Waat vruuger ôs zoot in ‘t blood.

Keto:
Al gaon ze veur ôs vuuels te wiëd Sjeklien.
Al duit ‘t ôs auk nog zôn pien.
Det is noow de geis van d’n tiëd Sjeklien.
‘t Zal waal zoë môtte zien.

Vers 1:
Wanniër ik kinder praote huur, zô’n kinder van vandaag.
Die miër of minder dinger doon waat volgens mich neet maag.
As ik eur zegk schaamp geej ôch neet, ‘t is nogal waat nets.
Dan huur ik weer, maar Tante Sjeklien, waat zie geej alderwets.

Vers 2:
Wanniër ik nao de kerk toe gaon dan heb ik gauw gezeen.
Heej kriege allewiels de luuj gen zweel miër op de kneen.
Ik huur dao op mien echterste det ik sociaal môt zien.
Wao ik nog minder van verstaon as vruger van Letien.

Vers 3:
Wanniër ik merk wie moderne luuj alles anders wille doon.
Dan zingk mich smeis as neuchter mins de mood toch in de schoon.
Waat vruger krômp waas is noow rech, dan snap geej auk meschien.
Waat die vandaag hebbe bewaerd zal morge gelaoge zien.

Teks en Meziek: Frans Boermans/
Funs van Grinsven.
Revue Waat ennen Tiëd.
1980

Ik kan gaar geen Venloos meer.

D’r zijn d’r in Venlo nog zat.
Die praten zo geer op zijn plat.
Maar als ik die smeis te koor hoor gaan.
Dam komp mei en dan mij de mismoed d’r aan.

Daar vroeg me nog d’r een van de week.
Wie draait u dat toch uit d’n eek.
Toen heb ik hem dat op zijn hollands verduts.
En zij toen aan die bluts:

Refrein: Wie vindt U dat smeis meneer.
Ik kan gaar geen Venloos meer.
Maar kweel U maar niet want summedeen.
Dan zwegelt hier evel zo iedereen.

En of je de tong ook verstuik.
‘t Is allerwiels zo den bruik.
Je hoort ‘t al dökkerder om je heen.
Ik kan gaar geen Venloos meer.

Och minse, noow hoor toch eens op.
En speel toch niet zo met de kop.
Want iemus die nog op zijn Venloos praat.
Die greek maar as niemus dat meer verstaat.

Ik heb met mijn man wie gesmeerd.
Dat Venloos gedoens afgeleerd.
En as d’r dan ene wat vrechs over zeg.
Dan gooi ik dat wijd eweg.

Teks en Meziek: Frans Boermns? Funs van Grinsven.
Revue Waat ennen tiëd 1980.

Die butterfahrt.

Refrein: Wir geh’n in’s Ausland auf grosse Butterfahrt.
Weil Mutter gern’ne Mark am Futter spart.
Wir kaufen billig, denn wir haben Grips.
Und immer kommen wir nach Hause mit ‘nem Schwips.
Wir kaufen billig, denn wir haben Grips.
Und immer kommen wir nach Hause mit ‘nem Schwips.

Jeden Samstag in der Fruh’ fängt das Drama an.
Eine grosse Völkerschar eilt zur grenze dann.
Mit dem Roller, mit der Bahn, mit dem Autobus.
Und wer gar nicht fahren kann, ja, der läuft zu Fuss.

Ja im Ausland ist es schön, das ist wirklick wahr.
Denn da kann man Schlange stehn, dass ist wunderbar.
Butter, Zucker und der Schnaps sind erst ein genuss.
Wenn man für sein gutes Geld auch noch schwitzen muss.

Nähert sich den Zollamt dann der Familien-Treck.
Zaubert Mutter unter’s Kleid zehn Pfund Butter weg.
Fritschen hat sein Zuckermaul blitzeblank geleekt.
Und der pappa hat sich den Schnaps schon im Bauch versteckt.

Teks en Meziek: O. Pall/ F. Boermans/
A. Luxembourg.
Revue Waat ennen tiëd 1980

Piétrus

Wae in d'n hemel kômme wilt,
As dae maar hiél good wit,
Wae zich neet aan de regels hilt,
Det dae 't maar vergit.
Ik maak oét wae heej binne kan,
Ik heb 't Ietste waord,
En hald dan auk al iéuwe lang
De wach heej aan de paort.

En met miene computer heej,
En miene kiékerd dao,
Hald ik 't hiéle minsdôm beej,
En gaon eur gange nao.
Zoédoonde det heej deze zaal,
Vol Venlonaere zit,
Ein ech braaf saort, jao zek det waal,
Veur wae neet baeter wit

Teks: Frans Boermans
meziék: Jan Theelen

Venlonaeren in d’n hemel

Och leven hemel, uig ens heej,
Ôs aerdse laeve is veurbeej,
Wie raar 't mei auk löp,
Want kiék d'n hemel woort ôs loén,
Noow zinge weej d'n hoégsten toén.
Weej hebbe 't wiéd geschöp,
Weej ware ingele al van origine,
Umdet weej Venlonaere zien.

Réfrein: Me zaet; van alds haer is det zoé bestump,
Det iddere Venlonaer in d'n hemel kump.
Vindt geëj det raar of gluif ge't neet meschien?
0ch haop dan maar det t waor zal zien

Heej zit neet ein saort maar allein,
Heej zit van alles onderein
De vip en de clochard
Heej praot me neet van erm of riék
Heej zien we allemaol geliék
En nemus vindt det raar
Weej ware ingele al van origine,
Umdet weej Venlonaere zien

Teks: Frans Boermans
meziék Jan Theelen

De aerd

Aste de aerd bekieks van wiét oét t hiélal,
Dan is de waereldbol ein ozelig geval.
Ein kleine kral die door de ruumte dreijt,
Ein dingk van niks in de ôneindigheid.
En weej maar meine 't is toch allerhand,
Dae groétse globe, dae wôndere gigant.
En weej maar dinke wie geweldig is de aerd,
Och schei toch oét, 't is de praot neet waert.

La Ia Ia Ia Ia Ia hmmmmmmmmmmmm

Wae d'r van heejoét waal ens op de aerdbol let,
Dae zuut em speldeknuupke en neet miér dan det.
Want nemus wet wie groét de ruumte is,
Zeuk 't maar oét 't duzelt ôch beslis.
Want weit geej 't neet dao zien nao miene weet,
In 't hiélal zônnestelsels beej de vleet.
Doorgrônd det noow maar ens, det Iök van genne kant,
Perbeer 't neet, verstoeks dan dien verstand.

La Ia Ia Ia Ia Ia hmmmmmmmmmmmm

Teks: Frans Boermans
meziék: Jan Theelen

Geld

Geld, 't is altiéd maar det geld,
Waat beej de meiste minse telt.
Zeej kaupe daomei 't gelök,
Zoé meine zeej teminste,
Maar juus dees luuj zien dök,
De allerermste minse.
Wie riék auk det zeej zien,
Gekoch gelök det is maar schien.

Geld, 't is altiéd maar det geld,
Wao eur gelök mei steit of velt.
't Geld behiérs dan auk hiél dok,
Die luuj eur ganse laeve.
Echte leefde en gelök,
Kan geld eur gaar neet gaeve.
Want al 't sliek der aerd,
Is heej nog genne stuver waert.

Teks: Baer van der Meij
meziék: Jan Theelen

D’n ingelkesdans

Noow allermaol opgepas,
En let good op de rnaot,
Dan kint ge 't alvas,
As ge nao d'n hemel gaot.

Refrein: D'n ingelkesdans, wae kint um neet,
Is dae noow neet patent?
D'n ingelkesdans is wie ge zeet,
Ein fluitje van 'ne cent.
Zweve heej en zweve dao,
Trippele in enne kringk,
Dreike veur en dreike nao,
ls det gen hendig dingk.
D'n ingelkesdans, wae kint um neet,
Is dae noow neet patent?
D'n ingelkesdans is wie ge zeet,
Ein fluitje van 'ne cent.

Kôm ingelkes inde riej,
De dansles die begint,
De hendjes in de zie,
Dezen dans dae kint ein kind.

Teks: Frans Boermans
meziék: Jan Theelen

Vergeat ‘t maar

Daen hemel dae ôch woort vertoénd,
Gluif neet det dae de meuite loént.
De mins dae mak d'r maar wat van,
Maar, vruugste dich wie is dae dan?
Tja, wie 't in d'n hemel is,
As idderein det noow ens wis.
't Kôs bes zien det dan op slaag,
Genna mins miér deej waat hae neet maag.

Nae, dezen hemel, dae joechhei,
Och minse, lach d'r maar ens mei,
Umdet-e 't ech neet weite kan,
Mak mei de mins d'r ein pötje van.
En wae d'r meint, 'nen hemel op aerd.
Is mich vuél geld en werk waal waerd.
't Baat gen bal al zien geplaar,
D'n hernel op aerd? Vergaet 't rnaar!

Teks: Frans Boermans
meziék: Jan Theelen