't Balkunke

Op de mert dao steite:

Ozze gruëtsen haan.

Dae geit dao noeits miër pleite

Kiek zich zien Venlo aan

Mit det schoëne oétzich

Op ôs ald stadhoés

Dink dae waal ens: jummig

Waas det maar mien thoés! 't Balkunke

Op de mert dao steite:

Ozze gruëtsen haan.

Dae geit dao noeits miër pleite

Kiek zich zien Venlo aan

Mit det schoëne oétzich

Op ôs ald stadhoés

Dink dae waal ens: jummig

Waas det maar mien thoés! 't Balkunke

Op de mert dao steite:

Ozze gruëtsen haan.

Dae geit dao noeits miër pleite

Kiek zich zien Venlo aan

Mit det schoëne oétzich

Op ôs ald stadhoés

Dink dae waal ens: jummig

Waas det maar mien thoés!

Refrein: Baove op zô'n hötje lauk van ôs schoën stadhoës

Meus ein klein balkunke zien, dan waas det mien thoés.

Baove op daen oétkiék euver 't Jocusriék,

Jông dao greuzel ik gewoën

Schoën det ik in Venlo woën.

Venlo stedje um mich haer

Dao bin ik Venlonaer.

Doézend jônge bruudjes

Hebbe dao gesmoés:

Kôm, laot ôs gauw hiël zuutjes

Trouwe op det stadhoés!

Hae lach zich in zien vuuske:

As det toch ens kôs

Had ik gaer dit huuske

Gans allein veur ôs.

Wae d'r stil geit laeve

Van zien A.O.W.

Löp mit plezeer d'r naeve

Aan det stadhoés veurbeej.

Mei dan gaon die minse

Vraoge of 't maag

Waat ze zich zoë winse

Veur d'n alden daag

Wäörd: Wiel Hermans, Meziëk: Wim Roeffen

Gezônge: Hay Cromvoets en Claar Boots

Jaor 1993  

't Belke

Waat is-ter toch, waat is-ter toch, waat is-ter toch gebeurd,

De buurt haet 't gehuurd en gehuurd, 't mundje wuurd gereurd.

Hoe is det toch, hoe is det toch, hoe is det toch gegaon

Vertel mich ens 't letste niës, waat haet dae toch gedaon ?

Refrein :

As idderein ein belke droog as hae wat had gedaon

Dan kwame wèj hèj allemaol gekleurd d'r op te staon.

As idderein ein belke droog, en as det belke ging

Dan klônk det dink d'n gansen daag van tingelingeling. (2 X )

Geroddel hèj, geroddel dao, det dae toch zoëwat deej

Nae, det geit baove mien verstand, dao kan ik toch neet beej.

Hoe kin det toch, hoe kin det toch, det zoëiets toch besteit

Pas maar good op det bèj och zelf det belke nog neet geit.

En klop gèj ens, en klop gèj ens bèj Piëtrus aan de paort

Al staot gèj in ôch haemp, dae steit och altiëd toch te waord

En vrueg dae óch, en vrueg dae óch: zek, waas gèj auk waal braaf ?

Zek dan gauw jao, dae goj-je man neemp óch det belke aaf.

Sef Hendrix. Jaor 1946?  

't Benkske

Refrein:

Zoë zit ik op mien benkske dan te kiêke

Op det Venlo waat is det ein gezich

Wie einen haan dae met zien vaere steit te priêke

Nae, moejer kin 't neet, det sprik zoë gans veur zich

't Rienke, Gaasplein, Stalberg en 't Hetje

De Maagdenberg, de Mert en de Schaopsdiëk

Heej bin ik toês det is um net 't ketje

Jao op mien benkske veul ik mich zoë riêk.

D'r steit ein benkske op de Hei, twië päöl, ein gamm'le plank

Dao zit ik gaer mei gans allein, det velt mich noeïts te lank

Ein oetzich haos wies aan 't Ven, de Majjum en de Wiên

En net wie idder Venlonaer, wil ik dao altied zien.

Wannier ik zit dao op die hei, en minse wand'le gaon

Dan blieve zeej smeis lang smeis kort dao beej mien benkske staon

En wièze zeej zoë euver de stad en zegge och "Wie schoën"

Dan bìn ik weer wie idderein zoë gruëts det ik dao woën.

Wäörd: Wiel Hermans

Meziék: Hay Korsten

Jaor: 1979  

't Fleske

Mien ome Ties, dae gooje sies

Dae had 't toch zoë zwaor.

Dae had zô'n pien waat zoel 't zien?

Jao, jao des iërlik waor.

D'n dokter zoog, wao det aan loog

En goof um toen ein fles.

Nôw had dae'n Ties ein jaor persies,

Die fles al in de tes.

Refrein:

Waat zoel d'r in det fleske zitte,

Waat zoel d'r in det kruukske zien.

Kônjak of roëije wien of witte,

Of zoel 't alde klaore zien?

Maar tante Mie, die waas neet blie

Die vônd 't waal verdach

En zag, "Waovan is miene man, zoë joeksig daag en nach".

En Mieke zoog, wao det aan loog

En zôch in al zien tes.

En nôw maar gauw, zag toen zien vrouw

Die fles heej oët de tes!

Wäörd: Frans Boermans

Meziék: Thuur Luxembourg

 't Fuëlke

Nôw zulle we ôg vertelle gaon waat of d'r is gebeurd

Nôw luuster good waat of d'r is gebeurd.

Ein juffrouw had de lippe en de wange roëd gekleurd,

Nôw luuster good wat of d'r is gebeurd.

Wie det kan gaon, beej volle maon.

Toen haet die juffrouw waal ein oor beej eine knöl gestaon.

Waat ein schandaal! Jao, zek det waal.

Waat makde mich die juffrouw ein kebaal!

Refrein: Moder help! Dae kaerel wilt mich kösse

Maar 't geit neet, want mien fuëlke zit d'r tösse.

Det lillek dink bezörg mich zô'nne las,

Halt geej det fuëlke nôw ens efkes veur mich vas.

Nôw zulle we ôg vertelle gaon, waat vaerder is gebeurd.

Nôw luuster good, waat vaerder is gebeurd.

Die juffrouw haet 't fuëlke van eur hudje aafgescheurd.

Nôw luuster good, waat vaerder is gebeurd.

Dae'n erme man, dae schrôk d'r van.

Hae leep direk zoë hard hae loupe kôs van dao vandan.

En wie 't zich huërt, in nette buurt:

Van die juffrouw hebbe we noëts nimmiër gehuërd.

Nôw zulle we ôg vertelle gaon waorum det is gebeurd.

Nôw luuster good, waorum det is gebeurd.

Dit leedje haet nôw ônderdehand ouk lang genôg gedeurd.

Nôw luuster good, waorum det is gebeurd.

En let dan waal op de moraal:

Kös noëts de juffrouw met 't fuëlke want 't geit dich smaal.

Maar op d'n al dewiever bal

Dao witste noëts waat dich gebeure zal. 

 't Gaasplein

Op 't Gaasplein woënt ein bruudje

Mit zô'n snoézel doézel snuutje

Wao de ganse stad van in leechterlaaje steit

Alle jônge staon te loere

Mit eur tônge op de vloere / Oétgezônge, roëje oére

As det bruudje - nao hoés toe geit

Mit ein belunke en ein zunke op mien snoét

Zuut 't d'r um in te pakke oét!

Op 't Gaasplein woënt ein bruudje

Mit zô'n snoézel doézel snuutje

'k Woel det ik 't Gaasplein waas

't Geit mei op 't plein waat paradere

't Kledje kump percies wies aan de kneen

Zoëdet mien beinkes broener kinne waere

Umdet mien bein dan fijn zien um te zeen

't Wiebelt en 't waggelt as 't wandelt door de stad

Ik doon 't neet expres maar ja mien hakke zien nog glad

't Hoof allein maar bölkes iés te aete

En alle manne dreie eure kop

En lets waas ik mien centjes 'ns vergaete

Toen kreeg ik 'n venielje-iés veur nop

't Löp gracieus, en zelfs zien neus is einig in zien saort

Ik hald 'm werm en snoét um zoëdet neemus zich d'raan stoort

't Woënt dao in dae nieje Kômmesares

Det weit ik want dao heb ik op gelet

Och praot toch neet zoë gek, dich rare flares

Ik woën dao taegeneuver in 'n flat

Waat moelse noow, al woënse op de Hei of in de Wien

Dit leed is neet veur dich bedoeld

Ik zing euver Sjeklien

Sjeklien? Sjeklien. Det môt ein foutje zien!

Gezônge: Bram Holla, Ruud Stikkelbroek en Eefke den Dekker

Plaats 5-2005

't Häöfke

Refrein:

Ein geranium in un bekske en ein spruutje in d'n haof

Aan de miemersstroëk ein miemer en ein staakboën aan d'n draod

Prei rebarber en spinasie det steit allemaol doën beejein

En auk nog niej petatte want die gaon wie einen trein

En auk nog niej petatte want die gaon wie einen trein

Ik heb altiëd in ein flet gewoënd

Det is now aafgelaupe

Want ik ben beej de makelaer

Ein eige hoës gaon kaupe

Ut leet ein bietje boetenaaf en ut is neet miër gans niej

Maar waat d'r allemaol beejzoot

Det zet ik ens op ein riej  

't Iërste en 't letste

Jao dich bis mien alleriërste maedje.

Jao det is d'n alleriërste kiër.

Gluif mich maar ik gaef dich op ein blaedje,

Ik wil gen ander miër.

Refrein:

Dich bis 't iërste en 't letste.

Det wetste, det wetste.

Dich bis 't leefste en 't netste,

't Schoënste waat ik kin.

Van alle maedjes op de aerd

Bis dich veur mich 't meiste waerd.

Dich bis 't iërste en 't letste.

Dich bis nao miene zin.

Noëts wil ik ein ander hiël mien laeve.

Waat ik zeg det is hiël iërlik waor.

Noëts zal ik waat um ein ander gaeve.

Nog in gen doezend jaor.

Bin ik aaf en toe waal ens verdwene.

Gaon ik aaf en toe ens aan de sjouw.

Gauw genôg bin ik alweer verschene.

Ik bliëf dich iëwig trouw.

Jaor 1965  

't Is gedaon

't Zal zoë lang nimmer deure.

't Zal zoë lang nimmer zien.

Dan gaon ze weer sloëte,

Dan staon we weer boete.

't Scheie det duit mich zô'n pien.

Refrein:

't Is gedaon, 't is gedaon, we môtte nôw nao hoës toe gaon,

Waat ein leid, och waat ein leid, 't is weer gedaon.

Leefste kind, leefste kind, de zuus aan alles kump ein ind,

Och wie zund, jummich wie zund det ik 't vind.

Och wie ziër, och wie ziër, zal ik dich misse kiër op kiër,

Hald mich leef, hald mich leef, morrege zuuste mich neet miër.

't Is gedaon, 't is gedaon, we môtte nôw nao hoës toe gaon,

Waat ein leid, och waat ein leid, 't is weer gedaon.

Kind ik môt dich verlaote,

Want 't is weer zoë wiëd.

De môs maar neet treure,

't Môt toch gebeure.

Nôw gaon ik dan tot miene spiët.

Wäörd: Frans Boermans

Meziék: Thuur Luxembourg  

't Is weer carnaval

't Is weer carnaval,

Det is 't fijns van al,

Dan trekke wej ein pekske aan

En gaon dan nao den bal;

Of zinge langs de straot,

Tot weej zien oet de naod,

En halde alle minse aan,

Verkoupe gekke praot.

Hei! Hei! Hei!

Refrein:

D'n eine Vastelaoevesgek dae griep zien glaas en drink,

D'n and're griep zien bruudje en hae kös um det 't klink;

Want as 't Vastelaovend is, dan gaon wej aan de rol,

Dan zien wej drej daag stapel gek en stikke van de lol!

In Vastelaovestied

Zien wej ós herses kwiet,

Dan waere zörg en leid van ós

Geslingerd oore wied.

'nen Echte Venlonaer

Verkleit zich toch zoë gaer,

En rolt mit vuel spektakel door

De Vastelaovend haer.

Hei! Hei! Hei!

Refrein: ...

As Jocus Haan weer kreit,

Staon wej direc gereid,

Dan wuurd d'r hiel wat flauweköl

Weer oet d'n aek gedreit,

En in ein gekke bu

Doon zelfs de alde lu

Ein maske veur eur wies gezich

En roope kuukleku!

Hei! Hei! Hei!

Refrein: ...

Muziek en wäörd: M. Cornet

Oet 't leedjes bukske Vastelaovend 1948.  

't Kerkepäörtje

Wao is d'n tiéd gebleven;

Ik gluif ik waas pas zeve,

Ik vroog mam hiél gedreve:

"Ik woel det ik 't wis,

Wets dich waat vreje is ?"

En mam zag hiél beslis:

Refrein:

't Duuster kerkepäörtje,

Ein muulke op dien wang.

Nao hoés op snip-en-äörtje

En druime ore lang.

Det bietje hertepien,

Asse ens neet beejein kins zien,

Det waas altiéd al zoë,

Zoë zal 't altiéd zien.

En nao ein aantal jaore,

Kwaam emus mich verklaore:

"Ik bin veur dich de waore !"

Zoë klônk 't aan mien deur.

Dus vroog ik mit ein kleur:

"Waat stelse dich dan veur ?:"

Kump emus mich noow vraoge:

"Wanniér kin ik 't waoge ?"

Dan zeg ik ôngelaoge,

Veur emus vreje geit:

"De wets wao 't op steit,

De wets wao 't um dreijt:"

Wäörd: Joep Huybregts

Meziék: Guus Timmermans jr

Gezônge: Claar Boots en Hay Cromvoets

Jaor 1990