Ik höf mien glaas

Ik hertog van Gelder, ik kôm oet de kelder

Met ein groëte kan beer in de hand.

Ik vind dames, hiëre, weej môtte wat viere

D'r is waat gebeurd in mien land.

Haol glazer en pölle, dan kan ik ze völle

En dan haop ik maar dette ôg smak.

Kôm laot ôs nôw klinke, op Venlo ens drinke,

Want ik heb d'r ein stad van gemak.

Refrein:

Ik höf mien glaas op alle Venlonaere,

Die ônderein zich toch zoë good verstaon.

Op wie 't waas op wie 't oëts zal waere

Gezôndheid luuj det 't Venlo good maag gaon.

Op wie 't waas en wie 't oëts zal waere

Gezôndheid luuj det 't Venlo good maag gaon.

Mien Venlose minse ik wil ôg nog winse,

Ein toekôms die klink as meziëk.

En det is 't straeve van die ôg det gaeve.

Ein prach van 'n fanfaar ziet geej riëk.

Det geej musicere waal weit te waardere,

Det ware we heej waal gewaar.

Det 't corps meuge greuie en zal blieve bleuie.

Lang laeve ôs schoëne fanfaar.

Wäörd: Frans Boermans

Meziék: Giel Aerts

Ikke en mien Sieske

Ikke en mien Sieske, trekke d'r op oèt.

"t Is weer tièd veur joeks en jen.

En schoën geschminkde snoèt.

Weej piere en versiere, maar ouk tot miene spièt.

Waer ikke en mien Sieske, ôs altièd efkes kwièt.

Weit, as `t mäönke lach.

Det ik dan op um wach.

Refrein:

As de sterre strakkes straole.

Leve schat, kôm mich dan haole.

Want ik waer dich altièd kwièt.

Allein nao hoès is mich te wièd.

Mit mien prônke en mien praole.

Bin ik efkes dich verlaore.

Nao hoès, en det sprik toch veur zich.

Gaon ik allein, allein mit dich.

Weej gaon met de zaolentrein, want dae, dae wit de waeg.

Zoè joetse weej van straot nao straot.

Zien ore ônderwaeg.

Lekker pierewaaje, en mis hae strakkes mien snoèt.

Dan, dan wit mien Sieske, bin ik d'r tössenoèt.

Weit, as `t maonke lach.

Det ik dan op um wach.

Zoë riechtig oèt d'n bol gaon, dreej daag is `t priès.

Wie schoën toch vastelaovend is.

Ôs joeksig paradiès.

Ikke en mien Sieske, genete wies `t ind.

En bin ik efkes pleite, dan gank neet door `t lint.

Weit, as `t mäönke lach.

Det ik dan op dich wach.

Wäörd en Meziek: May Anröchte en Jack Claessen.

Gezonge: May Anröchte en Frens Driessen.

Jaor 1998.

Ik plök d’n daag

Waat kan ‘t gaeve, as neet alle lök.

Want in ‘t laeve, gebeurt det zoë dök.

De wils waat waoge, d’n tiëd vluug veurbeej.

Zoë bin ik bevlaoge van maar ein idee.

Refrein:

Ik plök d’n daag, zoë dök as ik maag.

Want det is de kans van mien laeve.

Maar mienen daag, dae is pas geslaag.

As ik mich weer gans heb gegaeve.

Ik plök d’n daag, det mak mich op slaag.

Volslage gelökkig vandaag.

Waat kan ‘t gaeve, al geit d’r waat mis.

En heb ik naeve, ‘t pötje gepis.

Veur ‘t verleeje, heb ik gennen tiéd.

En bin ik tevreeje, kin ik genne spiét.

Laot mich gewaere, laot mich maar begaon.

Vruug oét de vaere, op tiéd opgestaon.

Det woel waal lökke, want ik bin van plan.

D’n daag te gaon plökke, umdet ik det kan.

Wäörd en Meziëk: Guus Timmermans.

Gezônge: Leta Bell/ Robert Bouten.

Jaor 1999

Ik woel det ik wis waat ik woel

Refrein:

Ik woel det ik wis waat ik woel

Ein pilske of ein gooj kösmoel

Det môt ik mich ens good bekiéke

`t Ein môt veur `t ander wiéke

Ik woel det ik wis waat ik woel

Det pilske of die gooj kösmoel

Ik weit neet wao aan `t leet

Tegeliék lök mich det neet

Ik woel det ik wis waat ik woel

Heej zit ik aan d'n tap op ein krök

Och, waat heb ik toch weer gelök

Want veur mich steit ein klepke oét ein vaetje

En naeve mich, dao steit ein aardig maedje

Ze zien mich allebei aeve leef

Waat môt ik doon, zek mich det astebleef

Ik bin d'r hielemaol nog neet oét

En ik kiék van mien glaas nao die snoét

Waat môt ik keze, zoel det emus weite?

Straks is de pils verschaold en `t maedje pleite

Wae help mich efkes heej oét d'n brand

Wae brink mich det veurgood aan mien verstand

Wäörd: Peter Jansen.

Meziék: Wim Janssen.

Gezônge: Hay van de Ham.

Jaor 1982

Ik zoël ens wille weite

Refrein:

Ik zoël ens wille weite, ik woël det geej mich zag.

Wae mich gisterenaovend nao hoes toe haet gebrach.

Ik zoël ens wille weite, jao zek `t maar gerös.

Wae mich gisterenaovend zoë lekker haet gekös.

Det deej dae fijn! Det deej dae good!

Hae vergoot allein te zegge, te zegge wie hae hoot.

Ik zoël `t zoë gaer weite, as geej `t nôw ens zag.

Wae haet mich gisterenaovend nao hoes gebrach.

Ik bin zoë in de boëne, ik bin zoë in de war.

Ik weit um neet te woëne en det is toch te bar.

Kôs ik um nôw maar belle, maar ziene naam is haas.

Gae môt mich ens vertelle, wae det menke waas.

Kôm doot nôw neet zoë flauw en zek `t mich ens gauw.

Teks en Meziëk: Giel Aerts.

Gezônge: Hannelore Winter.

Ik zoel zoë gaer..

Adam leep te greke in ut Paradiës.

`k Bin heej oètgekeke, `k woel waal ens wat niejs.

Vreeje det besteit neet, `k zeen heej gene mins.

Gans allein det geit neet, `k heb nog eine wins.

Refrein:

Ik zoel zoë gaer, zoë gaer ens wille weite.

Ik zoel zoë gaer ens wille weite wie det zoot.

Bin zoe beniejd wie of mien wiefke kump te heite.

Ik zoel zoë gaer ens wille weite wie det hoot.

Wuurd det ein Betje of ein Netje og ein Mientje of ein Fientje.

Wuurd ut Leen of Lien.

Wae zoel ut waere, wae zoel ut zien.

Ik zoel zoe gaer, zoe gaer en wille weite.

Ik zoel zoe gaer ens wille weite wie det hoot.

Graad dae woel gaon trouwe, wis waal neet met wae.

Vroog aan alle vrouwe, maar die zagte: nae.

Graad waas gennen bôffer, had waal altièd haop.

Kroop hae in zien kôffer, zônge zich in slaop.

Wäörd en Meziek Fr. Boermans

en Th. Luxembourg.  

In 't Jaomerdal

Dao achter de Bäöveste Meule

Wao knienkes en inketskes speule

Dao leep ik met Mien gelökkig te zien

In 't leech van de maoneschien

Maar Mientje zag wie weej dao lepe

"Ik heb 't d'r niks op begrepe

Zek luuster ens jung, heej dreij ik mich um

En ik zal dich auk zegge waorum".

Refrein:

In 't Jaomerdal in 't Jaomerdal

Dao is eder nach kebuiterkesbal

Dan kômme de elfkes en feeje

Weer met die kebuiterkes vreeje

In 't Jaomerdal, in 't Jaomerdal

Dao is weer geslaote bal

Dao huëre weej toch gaar neet beej

Dao is veur ôs gen plaetske vreej

Det is ein gedeuns euveral

In det schoëne jaomerdal

Dit is dan de les van dit leedje

Nôw wit ederein waal zien weetje

Wae good haet gehuërd dae bliëf oet die buurt

Wanniër 't dao duuster wuërd

Want met die kebuiterkeszake

Dao hebbe weej niks mei te make

Dus bin zoë discreet en plaog ze dao neet

Die kebuiterkes duit det verdreet.

Wäörd en Meziék: Frans Boermans

Jaor:1980

In Venlo gebaore

Mien Venlo leuke stad

wao ens oz weegske stond,

dich blieve we beminne

toet aan oz laeves stond

Trouw wille wéj dich deene

mit krach en mit verstand

zoeëdet ste gauw zals waere

de parel van Nederland.

Mien Venlo leuke stad,

gelaege aan de maas

In handel en in landbouw

blief stig andere den baas

Dien product en dien fabriek

is euveral geiert

en we zulle d'r veur zörge

det dit zich noëit mier kiert.

Mien Venlo leuke stad,

schoeëne plaats van ier en deugd

mit dien kerke en kapelle,

stad van Roëmse vreugd

blief die deug beware

toet geluk van eeder stand.

Toet heil van oz klein Limburg

veur Oranje en Vaderland.

In Venlo, dao bin ik gebaore )

In Venlo, de stad van plezeer )

In Venlo, dao wil ik steeds blieve ) bis

Want Venlo, ik heb dich zoë leef )  

Ingelkesbal

Adam reep : ôch spooi dich schat

Ze zien al ônderwaeg

En zoë te huére vluug zoëwat

D'n halven hemel laeg

En Eva zag: 't is noow zoë bekeke met de was

De viégeblaedjes ligge al gestreke in de kas

Zeej krege, och waat leuk, daen aovend hoég bezeuk.

Refrein:

Alle ingelkes die fladdere nao ônder

Leeven hemel! Waat ein wônder

En zeej boemelde door Adams paradiés

Wao zeej binne meugde veur d'n halve priés

Alle ingelkes die heele bal-sjampaeter

En 't ganse legioen det goof um gaas (zjiem! zjiem!)

Want zeej vônde 't veurluipig nörges baeter

Zoëlang d'r nog gen Venlo waas

Nae, zeej vônde 't veurluipig nörges baeter

Zoëlang d'r nog gen Venlo waas.

Adam dach: ik bin gespand

Wie det vanaovend geit

't legioen det waas geland

Met duuvels hard leweit

't Waas ônderwaeg nog door de barrière haer gegaon

En in d'n Haof dao ware alle paere nao de maon

Hae zag: det mak niks oét, dan aete weej maar kroét.

Nao 'nen telder riéstepap

Had eerder gooie zin

En met ein sluukske droévesap

Kwaam d'r de stumming in

De ingelkes die fladderde wie veugelkes doorein

En Gabriël dae speulde op de vleugel 't refrein

En Eva zag: och kôm, ik pak de dieke trôm.

Wäörd: Ad Pollux

Meziék: Giel Aerts

Gezônge: Herm Pollux en Bert Pollux

Jaor 1985

Isabella

Ik heb lang geleje ein maedje gekind

En waas aan 't vreeje gegaon.

Ik heb Isabella ein mäöndje bemind

Toen waas 't mit de leefde al gedaon.

Want wie Isabel aan trouwe dach

Nae, toen heb ik um gezag...

Refrein:

Och Isabella, ik woel dich vraoge,

Och Isabella gaef mich nog wat jäörkes tiëd.

Dan Isabella, wil ik 't waoge,

Dan bin ik ônderhand mien wilde häörkes kwiet.

En daorum: Nae Isabel, nae Isabel,

Al springste van de leefde auk haos oet dien vel.

Jao Isabel, jao Isabel, ik bliëf nog vreejgezel.

Och Isabella, ik woel dich vraoge,

Och Isabella gaef mich nog wat jäörkes tiëd.

Ik heb op d'n bal Isabella gezeen.

't Waas toch zoë machtig verkleid.

Ik kôs d'r neet taege, ik ging door de kneen

Zoë wiëd det met mien alde knäök nog geit.

Toch kreeg ik nog net op tiëd de krach

En toen heb ik um gezag...

Weej zien gisteraovend weer fijn oëtgegaon.

Waat waas ik toch op miene stel.

Weej hadde ein oor aan de tapkas gestaon

Toen veel ik in de erm van Isabel.

Det haet mich toen fijn nao hoës gebrach

En toen heb ik um gezag...

Wäörd: Frans Boermans

Meziék: Thuur Luxembourg

Jaor 1963