Vastelaovesleedjes E

Umhoeëg Thoèsblaad

A B-C D1 D2 D3 E F-G H I1 I2 J K L M N-O P R-S T1 T2-U V1 V2 W1 W2 Z-2011

Ein bietje van dit

 

Ik zeuk ein aardig vlemke, `t kan neet gaeve waat;

Maar neet zô'n Diek Medemke, en auk gen Lattekaat;

Ik hoof gen Mona Lisa, det is mich te kômpleet.

Maar auk ein gekke Triena, det wil ik leever neet:

 

Refrein:

Maar met ein bietje van dit en ein hempelke van det.

Bin ik kôntent, iejao, bin ik tevreeje;

Met ein bietje van dit en ein hempelke van det.

Is `t leid alweer geleeje.

En wetste wie, wao, waat of wae.

Zoë tösse simfonie en hoempa-tédedé,

Met ein bietje van dit en ein hempelke van det.

Bin ik kôntent, iejao, bin ik tevreeje.

 

Al haet `t maar ein kletske van alles waat ik woel.

Ein bietje van ein pletske en eine roëje koël.

Neet ônder doêzend waeke, maar leefs gen alde täöt.

Gen deensmaag van d'n daeke, maar auk gen oêt de gäöt.

 

Wäörd: Ad Pollux.

Meziëk: G. Aerts.

Jaor. 1970

Ein ech Venloos maedje

 

Enne jong oët 't Weste

woel vreje in Venlo,

't vreje zoot um in 't blood.

Wie hae zag taege 't maedje

„Hou van mij toch 'n beetje",

toen zag um det maedje ens good:

 

Refrein:

Ein ech Venloos maedje

Det helt 't meis van 'ne Venlose jong.

As te vrüügs, schat, zek hilste van mich,

Zaet 't direk mit zien leefste gezich:

Ein ech Venloos maedje

Det geit neet wiët van hoës.

Want allein in Venlo,

Dao veult det zich thoës!

 

Enne jong oët 't Noorde

dae brandde van leefde

veur 'n maedje van 't Venlose land.

Toen hae schreef 'n breefke

nao zien hertedeefke

Toen brach zej um aan het verstand:

 

Als dan enne jong kwaam

oët eige gewes,

veulde het zich toch zoë klein.

Wie hae vroog te trouwe,

't Zal dich neet berouwe,

Toen zong 't hiël blie dit refrein:

 

Wäörd en meziek van R. A. J. Schweizter.

Oet 't leedjes bukske Vastelaovend 1948.

Ein jaor

 

'k Heb waeke gewach

en 'k heb waeke gespaard

'k Heb waeke de leedjes gezônge

Maar noow is 't euver

Mien tesse zien laeg

En weg is de lôch oét mien lônge

't Letste waat ik

nog wil zinge misschien

Is det 't weer haos

Vastelaovend meug zien

 

Refrein:

Want euver ein jaor, staon we weer heej

Ein jaor allein

'n Jaor det kin vleege

't Is zoë veurbeej

Veur we ôs misse, zien weej weer beejein

'k Heb lang môtte zeuke

Maar gister heb ik

In Venlo de leefde gevônde

Wie ech 't ouk veult

In dit deil van 't jaor

Is leefde aan dreej daag gebônde

Dus wachte we gewoën

Op de volgende kiër

Wies dan en veurluipig

Zeen weej os neet miër!

 

Zang: Christel Wouters en Bart Houtermans

Jaor 2004

Ein maedje oét Tegele!

 

Mit vuul maedjes bin ik thoés gekômme,

Det ging altiéd gans normaal,

Wao ik ouk mei kwaam, 't kôs niks bômme,

Maar de letste kiër toch waal,

Ze zoge mich neet staon, waat heb ik toch gedaon?

Ik bin te wiéd gegaon:

 

Refrein:

Wae is mienen hertendeef? Och d'n oedel, astebleef.

Ein maedje oét Tegele!

Det is gans nao miene zin, maar 't kwaam d'r thoés neet in.

Ein maedje oét Tegele!

En nao mien geklaag, jao, van heej wies Den Haag.

Dach ik: 't baat gen fluit.

Maar door die nieje grens is dae sjat van mich inens.

Ein maedje oét Venlo-Zuid!

 

Maedjes wao ik vruuger mei verkiërde.

Kwaame euveral vandaan.

Det ging good wies miene pap miech liërde:

Kôm neet mit ein Tegels aan.

Maar zienen brave zoon, dae kôs d'r niks aan doon

't Loog aan zien hormoon:

 

En mien jôngste broor dae vreejt in Velde,

Maar ouk det veel neet zoë good.

Wie ik um toen mien verhaol vertelde.

Kreeg daen breur weer nieje mood.

Hae haet mich gruëts verklaord: vanaaf de Noordepaort.

Spraek ik van Venlo-Noord:

 

Wäörd & Meziék: Peter Jansen.

Zang: Peter en Wim Janssen.

Jaor: 2001.

Ein täötje friet

 

Wannier `ne jông op einen bal.

Ein aardig maedje kinne liert.

En `t bruudje ;ach ens taege um.

Dan is dae knöl toch zoë verierd.

Ein ougenblik daonao zuut m'eur

Al same drei-je op de vloer;

En nog is neet d'n dans gedaon.

Dan fluustert hae al in zien oer:

 

Refrein:

Ein täötje friet, ein täötje friet.

Det goon ik haole dich sebiet;

Al wuurte ônderwaeg ouk kald.

De wets wievuul ik van dich hald.

Ik haol héj op d'n hook sebiet.

Veur allebei ein täötje friet;

Veurdet de niejen dans begint.

Bin `k truuk, mien kind!

 

`nen Alde stuup geit met zien vrouw.

Nog nao d'n Aldewieverbal;

Zien vrouw die springk zich dalik meug.

Maar hae vindt det spektakel knal.

Dan zaet zéj ônder `t danse door:

"Ik bin zoë flouw, gaon van de zök!"

Hae steit direk veur eur gereid.

En klop eur vrint'lik op d'n rök:

 

Meziek en wäörd: M. Cornet.

Ein Venloos Maedje

 

Refrein:

Ein Venloos maedje, zô'n aardig kind

ein Venloos maedje, wuurd gaer bemind

ein Venloos maedje, wies ôch auk gaer

de waeg in 't stedje jao van plezeer.

 

Dao is jao gen städje in `t ganse land.

Wao `t maedje is zoë sjarmant.

En trefste zô'n kind aan, dan in de stad.

Zônne lekkere, leeve schat.

Vraog dan aan det kind, wet géj héj de waeg?

Bin gaar neet vreg, waog die kans.

Want is `t dan gen hellevaeg.

Ik weit zeker, de kriegs sjans.

 

Haet zô'n kind veur good ziene vaste sjans.

Wao het op alle bals mit dans.

En wao het mei nao de kino geit.

Of op ein tumpke steit.

Dao pleit `t dan veur béj zien mam en pap.

En neemp `t dich mit nao zien hoes.

Pas dan good op: `t wies dich rap.

De waeg nao `t stadhoes.

 

Meziek: H. Verhagen.

Wäörd: L. Winters.

Eine groëte of eine kleine

 

Kôm minse, luuster nao ôs leed

Ônthald `t good, vergaet `t neet:

We laeve allemaol maar eine kièr!

Wannier ste op ein beinke steis

Haos nao `t pierekempke geis.

Dan wilste waal, maar och, `t geit neet mièr.

We gaeve um dus nôw nog efkes gaas,

We zegge proos, en höffe allemaol `t glaas.

 

Refrein:

Eine groëte of eine kleine, en we pakke d'r nog eine

Want wèej löste um toch allemaol zoë gaer

Eine groëte of eine kleine, en we pikke d'r nog eine

Van je ein, twië huppela, dao geit-te haer!

 

Al is ze groët, als is ze klein,

D'n echte preuver vindt um fijn.

`t Krageknöpke zit um in de waeg.

Hae amuseert zich tot en met

Geit neet veur `s morges vrueg nao bed.

`t Liëf zit vol, de portemonnée is laeg.

Hae moemelt ônder `t nao hoës toe gaon:

Had ik d'n allerletste nôw maar laote staon.

 

Ein rundje hèj, ein rundje dao.

Wae haet besteld, `t nae of jao?

Det is veur mich! zoë rup ein leeve Trees

`t Wiegelt langszaam op en neer

Daen alde pik d'r zich nog veer

En zaet: det wuerd betaald door vader Drees.

Wèej viere fees vanaovond, det `t kraak

Laot kômme nôw ein rundje veur de hiële zaak.

 

Wäörd en Meziék:

Sef en Lei Hendrikx.

Eine kier

 

Refrein:

Zô'n toêt beer veur ein döbbeltje.

- Weej kriêge haos de traone in de auge -

Zô'n toêt beer veur ein döbbeltje.

Al waas `t maar veur eine rotte kiër.

Weej zien neet van d'n heb.

Maar ôndertösse.

Ein döbbeltje de klep det zoele we löste.

Zô'n toêt beer veur ein döbbeltje.

Veur daen eine kiër, veur daen eine kiër.

Want morge, nae morge, dan hoof `t neet miër.

 

"t Is noow einmaol zoë gelaege.

Det môt toch eine kiër gezag.

Daen dors dao kinne weej neet taege.

En daorum hadde weej gedach.

`t Is noow einmaol in `t laeve.

Zoe wie `t dökker wuërd gezag:

`t Is zoë zalig um te gaeve.

En daorum hadde weej gedach.

 

Wäörd: Ad Pollux.

Meziëk: Fr. Wetjens.

Jaor 1968

Elf op Elf

 

Ik zeen de klok weer tikke
Ik kiék al gans d’n daag
Vergaet noow haos te bikke
De kriebels in mien maag
Ik meug ’t ech neet misse
Dae wiézer kump d’raan
Dae wies dan wies hae wiejer wies weer 2x elf aan
Elf op Elf, daen tied dae is toch waan
Elf op Elf, dien fijnste pekske aan
Elf op Elf, ouk door ’t ganse jaor,
Um Elf euver Elf is dae Joeksigheid weer dao
Secondes tikke weg, ik heb ’t ef neet miër
Tikke-takke Tikke-takke, zing nog eine kiër
Elf op Elf, ’t fees is noow begôs
Elf op Elf, umdesse feeste môs
Elf op Elf, noow houw ens op die kis
’t Is Elf euver Elf, wies ’t twelf euver is
(Neet ein klok ter waereld, det zien d’r ech waal miër
Dus vier ik elf euver elf euver elf euver elf euver elf euver elf 24 kiër)
Gaon dök ens op vekansie
Nao moei moei ingeland
Dao veul ik mich toch zoë bliej
Um elf op tiën want
In Venlo luuje klokke
Ik veul mich weer de kloon
Dan vier ik vastelaovend vas wie venlonaere doon.

 

Wäörd en meziëk: Tim Peeters

Zang: Noud Janssen en Tim Peeters
Jaor 2012 gedeilde 2e plaats

Elf van elf

 

Riek en erm, jônk en ald

Venlonaere blièf neet kald

Sloet ôg aan, mit ôg vaan

Bèj ôzze Jocus-Haan!

 

Refrein:

Elf van Elf, sprik vanzelf

Kump 'nne joeksigen tièd.

As Jocus' Haan zien leedje kreit

De greeke jao ten spiet.

En dae nog haet, ech Venloos blood

Dae strek ziene nek en kreit ens good

Nôw alle zörg opzie och luu

Kukeleku, Kukeleku, Kukeleku!

 

Weg mit zörg, leef en leid,

Luuster waat dit haenke kreit.

Doot as ziet ge verruuk

Dit oor kump noëit mièr t'ruuk.

 

Allemaol, krei ens mei

Klinke môt 't op straot en wei.

In café, zaal en hoès

Tot baove op 't stadhoés.

 

Wäörd: L. Winters

Meziék: H. Verhagen.

Jaor 1936

En... 'n leedje

 

Refrein:

'n Kusmoel, 'nne lach, en 'n leedje

Ein golde straol maoneschien

'Nne wals, beej ein kers, 'n dineetje

Waat kan d'r nog moeier zien.

Eeder jaor, eeder oor, fijn genete

Laot det zien ôs laeveswies

Dus plök eedren daag, zoë lang as 't maag

Heej in ôs paradiës

 

Weej hebbe ut same baeter as oëit

Kôntent aevel is me haos noëit

Maar biste tevreje dan is det vuul waerd

Want dan heste d'n hemel op aerd

 

Os laeve wuurt van te veure bestump

Geneet dus van waat d'r auk kunp

De kleine dinger vergit me zoë dök

En toch bringe die hiël vuul gelök.

 

Jaor:1979

 

 

 

 

 

Nao Baove

Ein bietje van dit
Ein ech Venloos maedje
Ein jaor
Ein maedje oét Tegele
Ein täötje friet
Ein Venloos Maedje
Eine groëte of eine kleine
Eine kier
Elf op Elf
Elf van elf
En... 'n leedje