Die melodie

Refrein:

Speul nog ens die melodie, die ik as kind heb gehuurd

Det alde brökske nostalgie, vruuger beej ôs in de buurt

Speul nog ens die melodie, die in mien oëre nog klinkt

Huur ik die nog eine kier, ôch dan vergaet ik ze noeit neet mier

Dan huur ik weer die melodie, wao ik nog altiëd aan dink

Vuul zien weej verlaore, huurt me kier op kier

Det van vruuger jaore, kump toch noeit neet meer

Gooije alde tiëje zien veurbeej gegaon

Moeije melodieje bleve toch bestoan

Dien aevebeeld

_‘s Morges as de wekker geit

Mak det ding waal vuuël leweit

Wilse opstaon staps metein

Net op ‘t verkierde bein

Haes de slaop nog lang neet oét

Veuls de schmienk nog op dien snoét

En de döp wies op de kneen

Wae wilt zo’n mörfke zeen

refrein:

Hald dich ‘n spegel veur

Kiék ens nao dien humeur

Want aste veur de spegel steis

Dan zuuste dienen eige geis

‘t Is en ‘t blief uniek

Wie eemus zoë op dich liek

Dien aevebeeld det lach um dich 2x

Zuut altiéd opniej ‘n bliej gezich 2x

As d’n toemel weer begint

Geise lever ônbekind

Mit ‘t maske waat dich pas

Kruupse in daen andere jas

Auk al steise aan de kant

Koekeloere is hiël kwant

Vastelaovend haet allich

Vuuël miër as ein gezich

gezônge door: Martin Peters, Frits Tilburgs, Hay Smeets

wäörd: Martin Peters

meziék: Frits Tilburgs

Jaor: 2000  

D'n baom

Refrein:

Einen baom dae môt d'r ônder.

Einen baom, jao waat ein waer.

Anders guf `t nog gedônder.

Want dan geit `t d'r doorhaer.

Einen baom dae môt d'r ônder.

Jao dao hebste `t alwaer.

Op daen baom, jao waat ein wônder.

Dao kump `t alle, allemaol op neer.

Alle flesse, alle glazer, alle bôkse zônder baom.

Jông det goof mich ein gelazer, eine gekke santekraom.

Zônder baom kreeg ôzze bekker genne stuuver in zien laai.

Nae dae veulde zich neet lekker, want wie meus det met (die vlaai).

Môt `t iërste glaas nao binne dan hauw ik mich aevel iers.

Ein paar hiële dieke fimme gauw in miene gielegiers.

Want ik huër mien mam nog zegge: zorg veur eine gooien baom.

Anders kriëgste nog ens pech en is `t zoë mit dich gedaon.

Wilste meidoon in `t laeve, wilste passe in de kraom.

Eine raod kin ik dich gaeve: zörg veur eine flinke baom!

Beej die halve zaachte vindste genne knöl van Jan de Wit.

Beej die `zônder-baomse minse' wetste gaar neet wie `t zit:

Jaor: 1974 

D'n bolhood

Op de zölder beej mien tant

Loog gedreid in eine krant

Ein verdölds moei stök antiek.

En jewaal dao kwaam op slaag

Ennen bolhood veur d'n daag

En dae stônd mich toch zoë sjiek.

Mit vastelaovend, let maar op

Heb ik dae dreej daag op de kop.

Refrein:

Jao mienen bolhood is miene lolhood

Dae pas persies op mienen bluts

Hae stônd mich drek good, wie ik um opzoot

Nog baeter dan ein prinsemuts.

Ik kreeg de mismood as ik um afzoot

Daen doets dae is nao miene wins.

Jao mienen bolhood is miene lolhood

Zonder daen bolhood bin ik genne mins.

Ederein zaet goojendaag

As ik mienen bolhood draag

Zegk, dae steit dich gaar neet slech

Gaon ik op de flotten toér

Steite op mien rechteroér

Noow dan is `t ind eweg.

En alle maedjes die mich zeen

Gaon door daen doets dan door de kneen.

Maar noow veel `t mich toch op

Det daen doets op miene kop

Waal waat wiéd waas wie `t scheen

Ein gelök waas, wie me zaet

Det de mins twië oére haet

Anders kôs ik niks mir zeen

Maar zônnen hood dae pas allich

Op enne kop wie dae van mich

Wäörd: Frans Boermans

Meziék: Wim Roeffen

Gezônge: Claar Boots Wiel Vestjens en Hay Cromvoets

Jaor: 1995  

D'n daag van morge

Waat bringk d'n daag van morge.

Det is de groëte vraog.

Hae hilt zich nog verborge.

Wies ik ein kenske waog.

Refrein:

Morge dan kump d'r weer eine daag,

Morge wuurt net zoë schoën wie vandaag.

Morge dan geit `t zunke weer op.

En det zoëmaar veur niks, gewoën veur nop.

Want morge is wie vandaag.

Det ik weer laeve maag.

Morge dan kump d'r weer eine daag.

Waat ouk d'n daag maag bringe.

Ik zit vol gooie mood.

Want morge wil ik zinge:

Vandaag zit ik weer good!

Daen daag dae zal ik viere.

Want ik weit wie det geit.

D'n tiéd zal `t liére.

Waat in de sterre steit.

Wäörd en Meziék: Guus Timmermans.

Gezônge: Hay Smeets en Leta Bell.

Jaor 1994

D'n disco dans

Refrein:

De Vastelaovend disco-dance

Veur alle vastelaoves-fens

Det is `t niejerwets gedeuns

Waoste dreej lank van kreuns

Joeksig Venlo duit in trans

Dae mekkelikke losse dans

Ofste steis of deste rens

Doot um maar ens

De vastelaovend disco-dans

Baer is al achenzeventig toere

Maar as d'r bal is zitte veuraan

Nao ein van dreejendertig te loere

Want dreej kiér ellef det sprik um waal aan

Jao dan poetse de plaat

Dreijte rônd wie ein raad

En dan zingke: `t is noeits te laat

Noow isse dreej daag langk in trans

En duit allein d'n disco-dans

Ônder d'n disco is um gebleke

Dette zoë jôngk is wie hae zich veult

Noow zuuste um in de discotheke

Euveral wao dae'n dans wuért gespeuld

Maar van al det gejoets

Det gedreij en gepoets

Isse gister opens oétgeroets

Noow haet dae'n erme eine krats

Det kump van allemaol dae kwats.

Wäörd en Meziék: Wim Janssen

Gezônge:Hay en Paul Peeters.

Jaor: 1982  

D'n echte Venlonaer

De Venlonaer dae hilt van jen

Al is hae nog zoë klein

Van Staeveshuuske wies `t Ven

Det hingk as kook aanein

We zien en blieve optimis

Op Venlose meneer

Umdet `t heej zoë joeksig is

In `t stedje van plezeer.

Refrein:

Mit Vastelaovend gaon weej dreej daag op de lappe

Lekker pappe, lekker happe

We douwe door al hingk de tông ôs op de schoon

Want dao môtte weej 't weer ein jaor mei doon

Jao ..dao môtte weej 't weer ein jaor mei doon.

Weej zien as echte Venlonaer

De keuning nog te riek

Weej lache en weej zinge gaer

En halde van meziek

Weej hebbe Vastelaovend al van kindsaafaan geliërd

En viere Aldewiëverbal, zoëas um neemus viert.

Wäörd: K. Timp

Meziék: Giel Aerts

Jaor: 1964  

D'n hertendeef (Adéle)

Refrein:

Adéle, Adéle, dich bis ein maedje um te staele

Want wao zuuste nog zôn auge, wao vinste nog zôn lien

Dich bis vuél te moei um allein te zién

Adéle, Adéle

Ik kôs sebiet dien hertje staele

Jao raeken maar van "Yes" van astebleef

Dan bin ik dienen hertendeef

Piejeer dae waas verleef op Adéle

`t Schoénste maedje oét de straot

Hae zoot zichzelf al waeke te kwaele

Want veur ein aanzeuk waas hae neet in staot

Maar toen met vastelaovend op de Parade

Zoë tösse al die maedjes zoog hae um

Toen brach hae um gewoën ein serenade

En zông met zien moeiste stum

Piejeer stônd van zich zellef te kiéke

Wao haolde hae de mood vandaan

Adéle leet `t duudelik bliéke

Zôn vreejerie die sloog waal beej um aan

`t Zag: `ik wil `t röstig met dich waoge

Maar zing veur mich det leed nog ens opniej'

Det hoofde `t maar eine kier te vraoge

Toen zông ôs Piejeerke bliej.

Wäörd: en Meziék: Giel Aerts.

Gezônge: Hay Cromvoets.

Jaor: 1982  

D'n hölle wölle

Sofie det waas ein maedje, van cente en ouk braaf.

Het heel vuël van Lewieke, al van de schoëlbank aaf.

Het goof Lewiê kedootjes, zoë dök as ut um zoog.

Maar hae waas noëts tevreje, zoëdet Sofieke vroog:

Refrein:

Waat wils-te dan nog miër, det ik dich gaef?

Det vraog ik idders kiër, zoëlang ik laef.

Waat bis dich toch veur eine vent.

Dich bis noow noëts ens ech kôntent.

Ik wil ut weite deze kiër.

Waat wils-te nog miër?

Sofie koch zich ein huuske, veuroorlogs deeg'lik grei.

Lewie begôs te moêle: "waat môt ik dáo dan mei?"

Toen zag Sofieke giftig: "Zek menke huur ens heej.

"Dachs dich det `k wach mit trouwe, wies aan mien A.O.W.?"

Wäörd: Koos Timp.

Meziek: Giel Aerts.

Jaor: 1966.  

D'n hood

Mien mooder, die zag zoë:

Enne mins is neet van stroë.

En we meugde ens gerös einen blauwe make

Nôw haol mich mienen hood

Want mooder vônd `t good

Dan zullen weej um nôw ens duchtig rake.

Refrein:

Hao, hao, hao, hao, haol mich mienen hood

Mooder vônd `t good, mooder vônd `t good

Hao. hao, hao, hao, haol mich mienen hood

Mooder vônd `t good, det ik d'n hood opzoot.

Mien mooder, die zag zoë:

Enne mins is neet van stroë.

En we meugde ôs gerös ein dröpke koupe

Nôw haol mich mienen hood

Want mooder vônd `t good

En zônder mienen hood wil ik neet loupe.

Mien mooder, die zag zoë:

Enne mins is neet van stroë.

En we meugde ôs gerös ein muulke gaeve

Nôw haol mich mienen hood

Want mooder vônd `t good

En zônder mienen hood kin ik neet laeve

Wäörd: Frans Boermans

Meziék: Thuur Luxembourg.  

D'n hoonderstal

Venlo is ennen hoonderstal.

Aan de kop steit Jocus Haan.

Det weite ze jao euveral.

Gans Holland volgt dees vaan.

Refrein:

Wéj hoonder zegge: tok, tok, tok.

Wéj hane ku k'le ku.

Wéj hebbe in dit hoonderhok.

Jao niks wie gaaoie luu.

Wéj hoonder zegge: tok, tok, tok.

Wéj hane ku k'le ku

Dan is d'r vrede in het hok.

Kukeleku, kukeleku, kukeleku.

Hoonder oët dezen hoonderstal.

Halde van joeks en pret.

Gedrage zich auk euveral.

Fatsoendelik en net.

Hane oët dezen hoonderstal.

Die scharrele gaer ens rônd.

Me zuut die dan ouk euveral.

Maar make `t noëts te bônt.

Wäörd: L Winters.

Meziek: H Verhagen. 

D'n ober

Ennen Ober det is enne gooje mins
Umdeste dao alles van kriege kins.
Ennen ingel op aerd det isse
Weej kinne um gaar neet misse.
Ennen Ober kan alles, des iërlik waor
Dae speult dich de lastigste dinger nog klaor.
Waat of dae neet allemaol kan
Dao snap genne mins wat van.

Refrein:

Waat hebste ôs toch in det glaas gedaon, Ober, Ober.
Det alles zoë op ziene kop geit staon,
Ober waat hebste gedaon?
Wao kump det grei vandan?
Dao lös ik waal suupke van.
Waat heste os toch in det glaas gedaon
Ober waat hebste gedaon?

Unnen Ober det is eine slumme man
dae altied in alles dich raoje kan
en wilse dien geld gaon spare
d'n ober dae zal 't beware
en wetste neet ofse nao hoes zuls gaon
of desse noch waat aan de teek bliefs staon
en kumse tot gen besloet
d'n ober dae gooit dich d'r oet

Unnen ober bedeent iddere mins tip top
en blief aan 't laupe en hilt pas op
aste zoe hiel gelaote onder de stool bis geschote
en wuëerd smeeis d'n ober getillefoneerd
door mooder de vrouw ens geinformeerd
"mevrouw", zaet hae, "tot mien verdreet "
"ogge man nae dae zeen ik neet"

wäörd/meziek: Frans Boermans & Thuur Luxemburg
Jaor: 1954

D'n tango van de waerse veut

Ik zoel zoë gaer wille sjanse mit danse

Maar och, mien veut doon dao gaar neet aan mei.

Altiéd mit danse verspeul ik mien kanse

Wil ik nao links gaon die rechs um d'n dreij.

Die twië gedrage zich hiël ôngepas

Dus astebleef, hald mich stevig vas

Refrein:

Hiël doën beejein daen tango danse,

Hiël doën beejein smoés ik mit zaachte stum.

Hiël doën beejein waog ik mien kanse,

Hiël doën beejein want anders kiep ik um.

As ik in trans daen tango dans

Gaon mien schoon waat anders doon.

Maar mit dich hiël doën beej mich

Val ik neet miër op mien gezich.

Hiël doën beejein daen tango danse

Hiël doën beejein, dan bliéf ik op de bein.

Ik koch mich dansschoon, jao ech kwante hippe

Zoë van die zwarte mit witte revaers.

Nae, Casanova kôs dao neet aan tippe

Allein mien vutjes die doon weer zoë waers.

Die twië gedrage zich hiël ôngepas

Dus astebleef, hald mich stevig vas!

Wäörd: Wiel Hermans, Meziëk: Wim Roeffen

Gezônge: Wiel Vestjens en Joke Theewen

Jaor: 1993  

D'n tik tak

Refrein:

Maar, maar, maar, bedoot dich toch,

Daen tiktak is neet wiêzer.

Maar, maar, maar, bedoot dich toch.

Daen tiktak is getik.

Det zien toch zô'n akelikke dinger.

As weej gaon dan hebbe ze eure slinger.

Maar, maar , maar, bedoot dich toch.

Daen tiktak is getik.

Zien weej met vastelaovend op de klater.

Hilt det van mich de klok maar in de gater.

En heb ik net ein klepke veur mich staon.

Dan zaet `t: Kiêk de klok, weej môtte gaon.

Maar ik zeg..... maar ik zeg.....

Jao dan waer ik efkes vrech.... ao!

"t Kiek maar alzelaeve wie de klok steit.

Die klok is alles waat beej ôs de klok sleit.

De zit in um gebaere, zoëgezag.

Zien Pap haet nog "`t klökske" rôndgebrach.

Maar ik zeg..... maar ik zeg....

Jao dan waer ik efkes vrech.... ao!

Jaor: 1968

Doedel-die-dalia

Refrein:

Dae det dao deej, waat deej dao dao?

En doe dae det deej, deej dèt det nao.

En wie die det deeje, dao dach ik: Kôm,

Van je doedel-diediedel-diedôm.

Van je doedel-die-deja, van je doedel-die-dalia.

Ik dach: ik dink det ik det doon mit mien Amalia;

Van je doedel-die-deja, van je doedel-die-dei,

Ik dach: ik dink as ik det doon, dan doedelt det mei.

D'r zoot ens iërlik waor, eine jông van achttiën jaor.

Mit ein maedje op zien kneen, en det heb ik jao zelf gezeen.

Dae oot, zoë leek `t mich van det maedje zien gezich;

Ik wis neet waat ik zoog, en ik det aan eemus vroog:

Dae jông dae zoot nôw net mit det maedje aan `t buffet.

Zeej krege waat in ein glaas, en ik wis neet waat det waas.

Doe klônk dao: kloek, kloek, kloek, die hadde det ingesloek.

Ik kôs dao maar neet beej en reep: `Zek, huur ens heej":

Dit is tot mien verdeet `t letste van dit leed.

Nôw pak ôch ônder d'n erm, det is leuk en lekker werm.

En wae det neet versteit, dae kiek maar wie det geit.

Ein kinse d'r neet beej, dan zing maar net wie weej:

Jaor: 1974

Doën beejein

Ze hônge weer boëte beej eeder kefee

Ik dach biste gek, de prebeers 't ens heej

Iërs euver den dörpel en det ging al bes

Mien veut ware binne en toen kwaam de res

En eine reep: "Kom heej, de kins d'r nog waal beej"

Refrein:

Dao gaon we dan, dao staon we dan

Dao zitte we of dao hange we dan

Zoë same ônderein, zoë lekker doën beejein

Dao gaon we dan, dao staon we dan

Weej bliëve heej lekker zoë lang 't maar kan

Heej vind ik 't kwant, heej vind ik 't fijn

Zoe lekker doën beejein.

Jaor: 1978  

Dolle Mina

Refrein:

Trees is Dolle Mina.

Olleke, bolleke, dolle Mina.

Minse, minse bliêf um oêt de waeg.

`t Haet met mich de gäöt al aangevaeg.

Trees is Dolle Mina.

Olleke, bolleke, dolle Mina.

Het bluës d'n bas en ik `t träötje.

Het is de friet en ik `t täötje.

Al veur det ik `t weit, is Trees `t um gepleit.

De bôtteram in de tes en de jônge nao de kres.

Want Trees môt nao de dimmestraassie.

Veur de "mansipaassie"

Wae poets mich noow de schoon, wae môt de was noow doon.

Wae stop mich noow de zök en wae krats mich op de rök.

Det is beej ôs ein kônsternaassie.

Met die "mansipaassie.

Mien leeve kleine heks, haet maling aan de sex.

D'n oëjevaar, ao-jee, löp beej ôs in de wee-wee.

Noow zit ik zônder rikkrejaassie.

Door die "mansipaassie.

Teks: Ad Pollux

Meziëk: Frans Wetjens.

Jaor 1971.  

Door diek en dun

Refrein:

Weej gaon door diek en dun,

Det doon weej noow al jaore.

Want waat d'r auk gebeurt,

Weej zien ôs noeits verlaore.

De waereld dreijt maar door,

Maar weej, weej bliéve beejein,

En zing ôs leed,

Van gelök en verdreet,

En gaon wie einen trein.

Door diek en door dun,

Dao geit 't toch um,

Det mak 't laeve fijn.

Och minse weej hebbe ôs nuédig,

In 't laeve van tiéd tot tiéd.

Al wuërt d'r auk waal ens gestraeveld,

Weej wille ôs toch neet kwiét.

Weej zette de bleumkes dök boéte,

En zinge: "Wao gaon we haer?"

Kefeekes wao stumming d'r in zit,

Die zien ôs noeits te vaer.

Gaon weej dan ôs vrindschap beklinke

In ôs Venlose stamkefee

Mak Bachus 't ein eurke later

Det huért d'r beej ôs zoë beej.

Wäörd: Gé Deenen

Meziék: Gé Deenen

Gezônge: Hay Cromvoets en Gé Deenen

Jaor 1992